Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου

Διπλή γιορτή για τους Έλληνες η 25η Μαρτίου. Συζητάμε λοιπόν για τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, διαβάζουμε την ιστορία από μια παιδική έκδοση της Βίβλου και παρατηρούμε προσεκτικά την παρακάτω αγιογραφία:

Δίνουμε τη δική μας εκδοχή ζωγραφίζοντας με κηρομπογιά μια φωτοτυπία - τη βρήκαμε στο διαδίκτυο.

Στη συνέχεια την περνάμε με νερομπογιά.

 Και μόλις στεγνώσει, την κόβουμε λίγο, την κολλάμε σε ένα κάνσον Α4 και σταμπωτά με τυπώματα από φυσαλίδες δημιουργούμε μία κορνίζα. Δυστυχώς οι φυσαλίδες που είχα, ήταν σπασμένες και το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό ακριβώς που περίμενα. Δείτε τα έργα των παιδιών:

Νηπιαγωγοί: Αραβανή Β., Γραμματικοπούλου Χ.

25η Μαρτίου 1821

Δείτε κάποιες από τις κατασκευές μας για την 25η Μαρτίου:

Η κατασκευή του σκηνικού μας

Οι προσκλήσεις για τη γιορτούλα μας - ιδέα από το διαδίκτυο. Είχαμε μιλήσει για τις παραδοσιακές στολές και αναφέραμε ότι όσο πιο πλούσιος ήταν κάποιος, τόσο πιο πλούσια κεντημένο γιλέκο είχε -οπότε όπως καταλαβαίνετε έπεσε πολύ στόλισμα...................

Νηπιαγωγοί: Αραβανή Β., Γραμματικοπούλου Χ.

Η έξοδος του Μεσολογγίου

Τα βιβλία που διαβάσαμε.

 Ειδικότερα ασχοληθήκαμε με το"Γεννήθηκα το 1821". Η ιστορία ενός μικρού παιδιού την εποχή της Τουρκοκρατίας- πολιορκία Μεσολογγίου. Φωτογραφίες που βοηθούν τα παιδιά να καταλάβουν την καθημερινότητα των ανθρώπων της εποχής αλλά και το πλήθος των συναισθημάτων που τους κατέκλυζαν: φόβος, αβεβαιότητα, λύπη. Ο πόλεμος είναι δυστυχία και είναι δικαίωμα όλων των παιδιών να ζήσουν σε ελεύθερη χώρα - συνδέουμε με τα δύο προγράμματα που δουλεύουμε τη φετινή χρονιά: Συναισθήματα και Τα δικαιώματα των παιδιών.
Δικαίωμα για ειρήνη, σχολείο, σπίτι, οικογένεια. Οι έννοιες αυτές γίνονται πολύ καλά κατανοητές από τα νήπια.

 Ο τρόπος που βοηθάμε τα παιδιά να κατανοήσουν την έννοια της πολιορκίας: τα τουβλάκια είναι τα τείχη του Μεσολογγίου, οι κόλλες οι Τούρκοι και τα ξυλάκια οι Έλληνες.

Σχολιάζουμε και περιγράφουμε τις φωτογραφίες μία προς μία. Τα σχόλια τους είναι συγκλονιστικά: είναι βρώμικοι γιατί δεν κάνουν μπάνιο, δεν έχουν να φάνε, όταν πολεμούν μοιάζουν με άγρια ζώα, μετά είναι άγγελοι.

Κατανοούν τις δυσκολίες της ζωής των ανθρώπων και αναφέρουν ότι δεν έχουν:
Σπίτι-κρεβάτι
φαγητό - ρούχα
μπάνιο-τουαλέτα-νερό
μαγαζιά-παιχνίδια-αυτοκίνητα
σχολείο-δουλειά
γιατρό-νοσοκομείο
οικογένεια και Ελευθερία, το είπαν κι αυτό τα παιδάκια.

 Συγκρίνουμε το τότε με το τώρα και βλέπουμε ότι τίποτε δεν αλλάζει στον πόλεμο, παρ΄όλο που πέρασαν τόσα χρόνια.

Αφήνουμε τα παιδιά να ζωγραφίσουν ελεύθερα, μετά τη συζήτησή μας. Οι δουλειές τους που επέλεξαν να κάνουν έχουν σχέση με την έξοδο του Μεσολογγίου και το μικρό ήρωα Λάμπρο που σε μια γέφυρα επάνω βλέπει για τελευταία φορά το χωριό του:

Νηπιαγωγοί: Αραβανή Β., Γραμματικοπούλου Χ.