Μετάφραση

Τετάρτη 19 Μαρτίου 2014

Η έξοδος του Μεσολογγίου


Τα βιβλία που διαβάσαμε.


 Ειδικότερα ασχοληθήκαμε με το"Γεννήθηκα το 1821". Η ιστορία ενός μικρού παιδιού την εποχή της Τουρκοκρατίας- πολιορκία Μεσολογγίου. Φωτογραφίες που βοηθούν τα παιδιά να καταλάβουν την καθημερινότητα των ανθρώπων της εποχής αλλά και το πλήθος των συναισθημάτων που τους κατέκλυζαν: φόβος, αβεβαιότητα, λύπη. Ο πόλεμος είναι δυστυχία και είναι δικαίωμα όλων των παιδιών να ζήσουν σε ελεύθερη χώρα - συνδέουμε με τα δύο προγράμματα που δουλεύουμε τη φετινή χρονιά: Συναισθήματα και Τα δικαιώματα των παιδιών.
Δικαίωμα για ειρήνη, σχολείο, σπίτι, οικογένεια. Οι έννοιες αυτές γίνονται πολύ καλά κατανοητές από τα νήπια.








 Ο τρόπος που βοηθάμε τα παιδιά να κατανοήσουν την έννοια της πολιορκίας: τα τουβλάκια είναι τα τείχη του Μεσολογγίου, οι κόλλες οι Τούρκοι και τα ξυλάκια οι Έλληνες.

Σχολιάζουμε και περιγράφουμε τις φωτογραφίες μία προς μία. Τα σχόλια τους είναι συγκλονιστικά: είναι βρώμικοι γιατί δεν κάνουν μπάνιο, δεν έχουν να φάνε, όταν πολεμούν μοιάζουν με άγρια ζώα, μετά είναι άγγελοι.
Κατανοούν τις δυσκολίες της ζωής των ανθρώπων και αναφέρουν ότι δεν έχουν:
Σπίτι-κρεβάτι
φαγητό - ρούχα
μπάνιο-τουαλέτα-νερό
μαγαζιά-παιχνίδια-αυτοκίνητα
σχολείο-δουλειά
γιατρό-νοσοκομείο
οικογένεια και Ελευθερία, το είπαν κι αυτό τα παιδάκια.

 Συγκρίνουμε το τότε με το τώρα και βλέπουμε ότι τίποτε δεν αλλάζει στον πόλεμο, παρ΄όλο που πέρασαν τόσα χρόνια.











Αφήνουμε τα παιδιά να ζωγραφίσουν ελεύθερα, μετά τη συζήτησή μας. Οι δουλειές τους που επέλεξαν να κάνουν έχουν σχέση με την έξοδο του Μεσολογγίου και το μικρό ήρωα Λάμπρο που σε μια γέφυρα επάνω βλέπει για τελευταία φορά το χωριό του:











Νηπιαγωγοί: Αραβανή Β., Γραμματικοπούλου Χ.

Παρασκευή 14 Μαρτίου 2014

Οι Σουλιώτισσες



Ξεκινήσαμε να μαθαίνουμε τραγούδια για τη γιορτή του '21. Ένα από τα αγαπημένα των παιδιών είναι το φλάμπουρο.


                                            ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΦΛΑΜΠΟΥΡΟ
                                       Είσαι το φλάμπουρο που ΄χει μεράκι του
                                              Την έννοια της ελευθεριάς
                                      σ΄έχει ο Κολοκοτρώνης μπαϊράκι του
                                                      Κι ο καπετάνιος Ζαχαριάς.

                                      Άσπρη γαλάζια σωστή ζωγραφιά    
                                      σαν του ουρανού το χρώμα
                                       ξέρεις στ΄αλήθεια να κάνεις
                                    Θεριά και τους δειλούς ακόμα (ρεφραίν).

                                           Τι πατριώτες και τι πατριώτισσες
                                                   Θύματα πέσανε σωρό
                                                   για μια σημαία σέρναν
                                       Οι Σουλιώτισσες τον τελευταίο τους χορό.

                                   Δέσπω Σουλιώτισσα που αντιστάθηκες
                                                 στις μαύρες σκέψεις του Αλή
                                          για μια σημαία τοτ΄ανατινάχτηκες

                                               Κι ούτε το σκέφτηκες πολύ.


Ειδικά το σημείο όπου αναφέρεται στις Σουλιώτισσες, αποτέλεσε έναυσμα για ατελείωτες συζητήσεις:
Γιατί έπεσαν στον γκρεμό;
Θέλαν να πεθάνουν;
Ποιος τις έσπρωξε;
Τα μωρά τους κλαίγανε;
Που πολεμούσανε οι άντρες τους;
 Δεν τις βοήθησε κανείς;

Επικεντρωθήκαμε στη ζωή των γυναικών που ήταν μόνες τους, χωρίς τους άντρες τους, στη ζωή που θα τις περίμενε αν έπεφταν στα χέρια των Τούρκων και στο παιδομάζωμα. Έτσι καταλήξαμε για πολλοστή φορά φέτος, να λέμε ότι ο πόλεμος είναι δυστυχία για τους ανθρώπους. Μιλήσαμε για τη σκλαβιά, για την έλλειψη της ελευθερίας λόγου, για τα μικρά αγόρια που γινόταν στρατιώτες που σκότωναν τους συμπατριώτες τους. Τα παιδάκια συγκινήθηκαν πολύ. Ακούσαμε και το τραγούδι του Ζαλόγγου:


Σχολιάσαμε τους στίχους που αναφέρονται στο ότι οι Σουλιώτισσες ξέρουν και να ζουν αλλά και να πεθαίνουν, γιατί δεν μπορούν τη σκλαβιά. Ελευθερία ή Θάνατος. Βαριά η κληρονομιά μας.

Είδαμε έργα ζωγραφικής





Και το μνημείο του Ζαλόγγου. 




Και δώσαμε τη δική μας εκδοχή του Ζαλόγγου μέσα από μια ομαδική εργασία:

Βάψαμε το τοπίο μας με νερομπογιές, τα λουλουδάκι τα έφτιαξαν με βατονέτες.




Χρησιμοποιήσαμε και λίγη τέμπερα για να τονίσουμε λεπτομέρειες.



 Τυπώματα



 Και τέλος ζωγραφίσαμε και κόψαμε τις Σουλιωτοπούλες μας -από το blog της κ.Μαμανού-, τους Τούρκους και τους κολλήσαμε στο τοπίο.






 Το τελικό αποτέλεσμα.




Νηπιαγωγοί: Αραβανή Β., Γραμματικοπούλου Χ.

Τρίτη 11 Μαρτίου 2014

Χελιδονίσματα

Τα πρώτα χελιδόνια έφτασαν και στο δικό μας σχολείο. Τα παιδιά απόλαυσαν τα κάλαντα του Μάρτη και αφού συζητήσαμε για το έθιμο, αυτό φτιάξαμε όλοι μαζί το δικό μας στεφάνι. Για στεφάνι χρησιμοποιήσαμε ένα παλιό ξύλινο πλαίσιο σε σχήμα καρδιάς. Λουλούδια φτιάξαμε με αλουμινένιες συσκευασίες κλεισίματος τροφίμων, χάρτινες θήκες για κεκάκια και συσκευασίες από μικρές μερίδες γάλατος για τον καφέ. Τα πατρόν για τα χελιδόνια τα βρήκαμε στο διαδίκτυο.











Νηπιαγωγοί: Αραβανή Β., Γραμματικοπούλου Χ.